Gizli Hediye

Derler ki, her insanın içinde gizli bir yetenek vardır — bu yetenek bir sandıkta kilitli ya da tarihin derinliklerinde gömülü değil, kalp ile hayal gücü arasında bir yerde yatmaktadır.

Bir gün, iki kız kardeş o hediyeyi bulmaya karar verdiler. Bunu beklemeyeceklerdi; onu aramaya koyulacaklardı.

Biri uysal bir su aygırının sırtına, diğeri ise güçlü bir gergedanın sırtına tırmandı. Aralarında devasa bir küp duruyordu — ne açılmış ne de unutulmuştu, sadece bekliyordu.

Suyu geçtiler. Balıklar konuşmak yerine dinlemeyi biliyordu; balonlar ise gökyüzünde, özgür bırakılmış düşünceler gibi süzülüyordu.

Hediyenin ne olabileceğini kimse bilmiyordu. Mutluluk muydu, cesaret miydi, yoksa belki de bir anı mıydı?

Ancak yolculuk, cevabını yavaşça fısıldadı:

Asıl önemli olan hediye değildi. Asıl önemli olan yolun kendisiydi.

Oraya vardıklarında ne bir ışık parlaması ne de bir kilidin açılma sesi duyuldu.

Hediye, küpün içinde açılmamıştı. Onların kalplerinde bir yer açılmıştı.

Dünyadaki en büyük hediye, ambalajı açılmış bir şey değildir; yol boyunca kendini gösteren şeydir.